عرصه های خون؛ دین و تاریخ خشونت

کارن آرمسترانگ در کتاب «دين و تاريخ خشونت» بر آن است تا پایۀ تاریخی «افسانۀ خشونت دینی» را که ویلیام کاوانو مولف «اسطوره خشونت مذهبي: ایدئولوژی سکولار و تعارض مدرن» مطرح كرد، متزلزل کند.بدین منظور در پی کشف انگیزه‌های چندجانبه و عوامل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شبکه‌واری است که در پشت حرکت‌های خشونت بار موسوم به «جنبش‌هاي ديني» ایستاده است.
خشونت‌هایی همچون جنگ‌های صلیبی، دادگاه‌های تفتیش عقاید، جنگ‌های دینی در اروپا و حملات القاعده و خشونت‌هاي لجام گسيخته داعش و شاخه‌های آن.
مؤلف در این سفر تاریخی، از تحولات مفهومکارن آرمسترانگ در کتاب« دين و تاريخ خشونت» بر آن است تا پایۀ تاریخی «افسانۀ خشونت دینی» را که ویلیام کاوانو مولف «اسطوره خشونت مذهبي: ایدئولوژی سکولار و تعارض مدرن» مطرح كرد، متزلزل کند. بدین منظور در پی کشف انگیزه‌های چندجانبه و عوامل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شبکه‌واری است که در پشت حرکت‌های خشونت بار موسوم به «جنبش‌هاي ديني» ایستاده است.
خشونت‌هایی همچون جنگ‌های صلیبی، دادگاه‌های تفتیش عقاید، جنگ‌های دینی در اروپا و حملات القاعده و خشونت‌هاي لجام گسيخته داعش و شاخه‌های آن.
مؤلف در این سفر تاریخی، از تحولات مفهوم «دین» در دوران معاصر پرده برمی دارد و معتقد است دین پیش از سدۀ هجدهم مفهومی جدا از دیگر شؤون زندگی بشری نبود. مردم در آن زمان خدا را به طریقی فردی تجربه نمی کردند. تجربۀ خدا، با زیستن با مفهوم خدا در بستر جامعه و با عمل خلاقانه و محبت‌آمیز رخ می داد. دین در تمدن‌های ماقبل مدرنیته نوعی مواجهه شخصی میان خدا و انسان نبود و در همۀ فعالیت‌های انسان جریان داشت. هر قرائتی از تاریخِ گذشته با نگرش سکولارِ امروزی که بر جدایی مفهومی میان آنچه دینی و آنچه سیاسی است تکیه دارد قرائتی اشتباه است و بر تناقضی غیر تاریخی بنا شده است. «دین» در دوران معاصر پرده برمی دارد و معتقد است دین پیش از سدۀ هجدهم مفهومی جدا از دیگر شؤون زندگی بشری نبود. مردم در آن زمان خدا را به طریقی فردی تجربه نمی کردند. تجربۀ خدا، با زیستن با مفهوم خدا در بستر جامعه و با عمل خلاقانه و محبت‌آمیز رخ می داد. دین در تمدن‌های ماقبل مدرنیته نوعی مواجهه شخصی میان خدا و انسان نبود و در همۀ فعالیت‌های انسان جریان داشت. هر قرائتی از تاریخِ گذشته با نگرش سکولارِ امروزی که بر جدایی مفهومی میان آنچه دینی و آنچه سیاسی است تکیه دارد قرائتی اشتباه است و بر تناقضی غیر تاریخی بنا شده است.